Achtenentwintig jaar geleden, in oktober 1980 zat ik met m'n twee kinderen naar een film van Louis de Funés te kijken op een van de weinige TV-zenders. In een tijdsbestek van enige minuten kreeg ik 't benauwd, pijn op de borst, tinteling in de handen en een pijn naar de kaken. Mijn vader was een jaar daarvoor geopereerd en had drie omleidingen gekregen en ik wist dus verduveld goed wat er aan de hand was met deze verschijnselen. De jongste zoon, toen 5 jaar, bracht ik nog naar bed en toen ik weer beneden kwam was 't of er een vrachtwagen over mijn borst reed en kreeg ik geen lucht meer en had hevige pijnsteken in de borst tegelijk met het verergeren van vernoemde verschijnselen. Dat was dus m'n eerste hartinfarct en vanaf dat moment patiënt. In het ziekenhuis in Ede was toen nog geen cardioloog voorhanden en werden zijn of haar taken waargenomen door een internist. Tweemaal per week consulteerde een cardioloog, dr. van Dam van het st. Rabout uit Nijmegen het ziekenhuis in Ede bij de hartpatiënten. Tot zover de eerste keer. Precies een jaar later, oktober 1981, weer een infarct. Nadat dr. van Dam mij weer had bezocht in Ede, werd het duidelijk dat ik gecartheteriseerd moest worden en werd ik twee weken later ontvangen in het st. Radboutziekenhuis. Daar bleek dat er geopereerd moest worden omdat er drie vernauwingen goed zichtbaar waren.
De operatie vond plaats op, jawel carnavalsdinsdag in februari 1982. En ik maar denken dat heel Nijmegen carnaval vierde. Gelukkig niet. Die tijd had ik als beroep militair rij-examinator op de 318 en 328. Leuke vrachtwagentjes voor insiders. Met als standplaats Harskamp op de Veluwe. Daarna is er nog véél meer met mij gebeurd op het gebied van de cardiologische wegen, maar daar over wil ik volgende keer wat meer kwijt. Het wordt echt te lang om alles in een keer aan de PC toe te vertrouwen. Ik heb wel in de ziekenhuizen 's nachts, tijdens het wakker liggen veel rijmpjes gemaakt. Een ervan is 'Hart van Goud'
Och, hart van goud,
34 jaar en hu al oud
Het leven is nog lang niet versleten
En ik heb me er in vastgebeten
Nog 'n half jaar op halve kracht
Dan geniet ik weer van 't leven in al z'n pracht
M'n leven is nog groen
En ik heb nog veel te doen
Ook in de herfst van negentien tachtig
en héél lang daarna, wis en waarachtig
Met pillen en prikken
naast een ouwe die licht te hikken
Een amsterdammer van 76 jaar
En 'n 86-jarige edenaar
Die uit Lunteren is pas 84
Hij wordt nu wel wat krampachtig
Meneer d'Hondt is al 20 jaar met pensioen
Dat kost 't rijk ook heel wat poen
Zo lig ik tussen al die oude lieden
Waar ze mij het lopen verbieden
Och,…….34 jaar is nog làng niet oud
Vind je ook niet…..Hart van goud?
Misschien ook interessant
Help mee en doneer
Met jouw donatie kunnen we 1,7 miljoen hart- en vaatpatiënten onafhankelijk blijven ondersteunen.