Dag allemaal, ik ben Margot, 45 jaar oud en ben nieuw hier op het forum.
Hierbij mijn verhaal:
Eind april kreeg ik pijn in mijn schouder. Toen de pijn twee weken later zo erg werd dat ik niet kon slapen, ben ik naar de dokter gegaan. Omdat hij niets kon ontdekken kreeg ik tramadol voorgeschreven, een sterke pijnstiller. Het weekend daarop werd de pijn ondanks de tramadol zo erg, dat ik de huisartsenpost bij het ziekenhuis gebeld heb. Daar kreeg ik door de huisarts morphine voorgeschreven. Op weg naar de ziekenhuisapotheek ben ik voorover op de grond gevallen, geen hartslag meer. Mijn man (die gelukkig bij mij was) heeft de moeilijkste keus van zijn leven gemaakt en heeft mij alleen laten liggen om binnen in het ziekenhuis hulp te halen. Binnen drie minuten was er een crashteam ter plaatse en ben ik gereanimeerd. Daarna met spoed in een ambulance naar Zwolle waar ik gedotterd en gekoeld ben. Ik had een hartinfarct en een hartaanval gehad.
Inmiddels ben ik bijna 7 weken verder en heb goede hoop op volledig herstel. Ik weet alleen de precieze oorzaak nog niet en dat maakt dat ik toch af en toe angstig ben dat ik het weer krijg. Verder besef ik nog niet helemaal wat het inhoudt om voor de rest van je leven hartpatient te zijn.
De huisartsen die een verkeerde inschatting hebben gemaakt, vinden dat beiden heel erg. Ik vind het zelf wel begrijpelijk dat een huisarts bij een relatief jonge vrouw met schouderpijn niet meteen denkt aan hartziekte. Wel denk ik dat artsen er meer alert op zouden moeten worden gemaakt dat hartkwalen kennelijk steeds meer voorkomen bij vrouwen.
Misschien ook interessant
Help mee en doneer
Met jouw donatie kunnen we 1,7 miljoen hart- en vaatpatiënten onafhankelijk blijven ondersteunen.